به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، نشست «دوشنبهها به وقت کتاب» که با تلاش دفتر داستان مرکز آفرینشهای ادبی و با هدف بررسی آثار منتشرشده برگزار میشود، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ به نقد و بررسی «دایره دف» اختصاص خواهد داشت.
این سلسله نشستها که با هدف ترویج فرهنگ کتابخوانی و نقد و بررسی آثار ادبی شکل گرفته، در تازهترین جلسه خود، کتاب «دایره دف» نوشته سید روحالله حسینی را مورد گفتوگو و نقد قرار میدهد.
این نشست در روز یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ با حضور سید روحالله حسینی، نویسنده کتاب، و با میزبانی حمید بابایی در سالن اوستا حوزه هنری ساعت ۱۶ برگزار میشود. حضور برای عموم علاقهمندان آزاد است.
«دایره دف» مجموعهای از شش داستان کوتاه است که با نگاهی فلسفی و دروننگر به مفاهیمی چون زندگی، مرگ، خاطره و هویت میپردازد. در هر داستان، نویسنده با روایتی شخصی و تأملی معنوی، نسبت خود را با زندگی و شهادت یکی از شهدا روایت میکند؛ روایتهایی که در مرز میان خاطره، اندیشه و داستان حرکت میکنند.
داستانهای این مجموعه با نامهای «دایره دف»، «روز پنجشنبه، نوزدهم خلوت»، «من بودم و او و او و من»، «تا تو تو باشی»، «حروفٌ سیوف» و «رأیتُ رَبّی فی صورة أمرَدٍ أجرَدٍ» هرکدام مواجههای متفاوت با مفهوم زیستن و شهادت دارند و یاد و زندگی شهیدانی چون محمدعلی خرمیان، مرتضا صحراگرد، سعید رجایی، اصغر امید، محسن خدابنده و محمد ایزدپناه را دستمایه تأملات روایی خود قرار میدهند.
نویسنده در این کتاب تلاش کرده با زبانی شاعرانه و تأملی، از دل تجربههای شخصی و معنوی، به پرسشهایی بنیادین درباره انسان و سرنوشت او نزدیک شود.
برشی از کتاب:
«پیشتر اگر قرار بود آدم نباشم، دوست داشتم درخت باشم. درخت بیش از هر چیزی برای جوانهزدن نیاز به خاک دارد. بیشتر برای همین بود که مجسمههای گچی روی کمدم را درو کردم. نایلونی پهن کرده، خاکهایی را که از باغچه برداشته بودم ریختم رویش. با مادرم که دعوایم شد، از مدرسه که برگشتم یکراست رفتم داخل اتاقم که دیدم نایلونِ خاکها نیست. از همان ظهر سرد زمستان بود که رؤیای درخت شدن را خاک کردم.»
نظر شما